Krótkofalarstwo – hobby łączące ludzi radiowych z wykorzystaniem radiostacji na całym świecie poprzez dwustronne łączności. Krótkofalarstwo prowadzi do samorozwoju – nauki podstaw kilku języków obcych, a z czasem pogłębiania ich znajomości, np. angielskiego, niemieckiego, hiszpańskiego, rosyjskiego, włoskiego, francuskiego, które w większości są używane do prowadzenia łączności na pasmach.
Uczy kultury osobistej, altruizmu, empatii i współpracy. W łącznościach nie tolerujemy zachowań agresywnych i antyspołecznych. Młody człowiek ma szansę odczuć wsparcie ze strony innych krótkofalowców oraz doping w swoich staraniach o rozwój.
Krótkofalarstwo ogranicza alienację w społeczeństwie oraz coraz częściej pojawiające się uzależnienia od internetu, gier komputerowych oraz portali społecznościowych – kontaktów z fikcyjnymi postaciami. Prowadząc łączności radiowe, czy to foniczne, czy cyfrowe, przy wykorzystaniu komputera, mamy pewność, że po drugiej stronie jest człowiek. Osoba, z którą prowadzimy łączność, przedstawia się swoim imieniem oraz znakiem krótkofalarskim, który jest niepowtarzalny na całym świecie. Jesteśmy w stanie w bazach internetowych sprawdzić, z kim rozmawiamy. Poprzez rozmowę poznajemy zainteresowania i nawiązujemy przyjaźnie na długie lata.
Nauka podstaw elektroniki – elektronika jest nierozerwalnie związana z krótkofalarstwem. Wielu krótkofalowców buduje własne konstrukcje antenowe oraz urządzenia odbiorczo-nadawcze. Kontakt z technicznymi aspektami budowy urządzeń radiowych pomaga w rozwoju wiedzy młodych ludzi oraz daje możliwości zdobycia fascynującego, dobrze płatnego zawodu w przyszłości.